Owocowe rośliny do ogrodu o niskim poziomie wody gruntowej

Podziel się

Rośliny sadownicze mają zróżnicowane, jednak dość duże wymagania wodne, które wynikają z faktu, że zarówno drzewa jak i krzewy są bogato ulistnione, a ich owoce są bardzo soczyste – zawierają dużo wody. A jakie nadają się owocowe rośliny do ogrodu o niskim poziomie wody gruntowej?

Duży wpływ na rozwój roślin ma nie tylko roczna suma opadów, ale także ich rozkład w okresie wegetacji. Występujące w ostatnich latach okresy posuchy osłabiają wzrost wegetatywny roślin, co przekłada się na gorsze zawiązywanie pąków kwiatowych, a następnie na wielkość i jakość plonu. W wielu regionach sytuację pogarsza niższa sumaryczna ilość opadów, co prowadzi do obniżania się poziomu wód gruntowych, przez co zmniejsza się ilość wody dostępnej dla drzew i krzewów.

W tych warunkach racjonalna uprawa w ogrodach drzew i krzewów owocowych wymaga systematycznego uzupełniania niedoborów wody. Nie wszędzie jednak są dostępne źródła wody umożliwiające ich podlewanie.

Owocowe rośliny do ogrodu o niskim poziomie wody gruntowej – co uprawiać?

  • W ogrodach położonych na glebach lekkich, o niskim poziomie wody gruntowej do nasadzeń należy wybierać gatunki, które w tych warunkach będą dobrze rosły i owocowały.
  • Największą odpornością na suszę odznaczają się morele i wiśnie. Pośrednią grupę stanowią brzoskwinie, grusze, czereśnie, orzechy włoskie, a z jagodowych – porzeczki czerwone i białe oraz jeżyna bezkolcowa. Małą odporność na suszę mają śliwy, jabłonie, agrest, maliny i porzeczki czarne. Najmniej wytrzymałe na niedobór wody w glebie są borówka wysoka, truskawka i poziomka.
  • Ten sam gatunek rośliny może w tych samych warunkach klimatycznych wykazywać różną odporność na suszę. Zależy to przede wszystkim od rodzaju gleby i głębokości, do jakiej sięgają korzenie.
  • Na glebach lekkich objawy niedoboru wody będą występowały wcześniej niż na glebach o większej pojemności wodnej (np. gliniasto-piaszczystych).
  • Na glebach o niskim poziomie wody gruntowej należy sadzić drzewa szczepione na podkładkach o większej sile wzrostu, które mają większy zasięg systemu korzeniowego. Dla jabłoni odpowiednimi będą podkładki; M. 7, P 14, MM 106 i siewka Antonówki, dla gruszy – grusza kaukaska. Dla brzoskwini – Mandżurska lub Rakoniewicka, dla moreli – ałycza lub siewka Węgierki Wangenheima, a dla czereśni – czereśnia ptasia. Małe wymagania glebowe mają też ałycza, czeremcha amerykańska, dereń jadalny, rokitnik, świdośliwa.
  • Chociaż niektóre gatunki mają małe wymagania glebowe, to posadzone na glebach o niskim poziomie wody rodzą owoce mniejsze i w smaku bardziej gorzkawe, np. aronia i jagoda kamczacka.

Dobra rada

W ogrodach położonych na słabych, piaszczystych glebach do nasadzeń nie należy wybierać drzew na podkładkach karłowych (słabo rosnących) np. M. 9 dla jabłoni, pigwa S dla grusz, ponieważ znacznie mniejszy i płytko zalegający system korzeniowy tych drzew nie zapewni im dobrego zaopatrzenia w wodę. Drzewa będą rosły słabo, co będzie miało niekorzystny wpływ na plonowanie i jakość owoców. Sadząc na takich glebach drzewa o większej sile wzrostu musimy jednak, zarówno po posadzeniu jak i w pierwszych latach wzrostu, zapewnić im dobre warunki wilgotnościowe, uzupełniając występujące niedobory wody przez podlewanie.

Sposób uprawy gleby

W warunkach ograniczonej dostępności wody dla roślin duży wpływ na wzrost i plonowanie mają sposób uprawy gleby. Gleba pod koronami drzew i krzewów powinna być wolna od chwastów i trawy – roślin konkurujących o wodę. Na glebach lekkich, piaszczystych dobrze sprawdzają się ściółki, które ograniczają rozrastanie się chwastów i wyparowywanie wody z gleby. Jako ściółkę można stosować rozdrobnioną korę, drobne zrębki, trociny, kompost. Łatwo dostępnym materiałem na działkach jest trawa, pozyskiwana podczas wielokrotnego koszenia trawnika. Jako ściółkę z materiałów organicznych należy wykluczyć torf, który po wyschnięciu, na zajmowanej powierzchni uniemożliwia przesiąkanie wody do gleby.

Dobre warunki dla wzrostu drzew i krzewów można także zapewnić przez zastosowanie ściółki sztucznej – włókniny polipropylenowej. Po jej rozłożeniu boki należy przymocować do gleby.

Materiał użyty do ściółkowania rozkłada się pod koronami krzewów w formie koła o średnicy 1 m, a 1,5–2 m pod drzewami, warstwą na grubość 5–10 cm. Niezależnie od zastosowanego materiału, ściółkę należy rozkładać wczesną wiosną, na wilgotną glebę.

 

 

 

 

 

 

Źródło: miesięcznik „Mój Ogródek”

Fot. Shutterstock.com

Podziel się